In de foto's van Lonneke van der Palen (1985) staan alledaagse voorwerpen centraal: van een bestekhouder, een onrijpe paprika en een wasknijper tot een fles zonnebrandcrème of close-ups van lichaamsdelen. Haar foto's zijn geworteld in de realiteit, maar nooit documentair. Van der Palen kiest haar onderwerpen zorgvuldig uit en herschikt, vergroot, voegt toe of verwijdert en filtert de ruis eruit. Ze reduceert de zichtbare wereld tot een gezuiverde essentie. Dit resulteert in composities waarin vorm, kleur en licht bewust met elkaar in verband staan. Hoewel alles geënsceneerd is, hebben haar beelden een zeer realistische uitstraling.
Lonneke van der Palen heeft een selectie gemaakt uit meer dan tien jaar werk, vaak in series of met terugkerende thema's. Zo fotografeerde ze talloze objecten letterlijk van twee kanten: om de perfecte positionering te vinden, deed ze dat ook diametraal van de andere kant. Samen vormen de twee beelden bijna een driedimensionaal beeld. Een ander voorbeeld is de serie Please Sit on Me, gewone witte plastic tuinstoelen die ze op verschillende plekken over de hele wereld fotografeerde. Ze beeldde deze stoelen zo af dat ze bijna personages werden – personages die soms een langer leven leiden dan wij mensen. Door haar aanpak krijgen andere objecten een dromerige, poëtische kwaliteit, zoals de jerrycans die ze steeds tegenkwam en vervolgens besloot te fotograferen. En de stapel stenen op een knie, ontstaan uit verveling, krijgt een decoratieve, bijna abstracte kwaliteit.
Onverwachte verbanden
Hoewel elk beeld op zichzelf staat, voegt Van der Palen extra betekenis toe aan de tentoonstelling door te spelen met verrassende combinaties op de muur en nieuwe titels te bedenken. Net zoals ze zelf vaak associatief werkt met de middelen die ze tot haar beschikking heeft, presenteert ze haar beelden in de tentoonstelling. De presentatie van oud en nieuw werk – vastgelegd in de studio of op locatie – naast elkaar leidt tot intrigerende en onverwachte verbanden. Niet alleen voor de kunstenaar zelf, maar ook voor de bezoeker: iedereen heeft zijn eigen associaties, creëert zijn eigen verhalen. Door de traditionele hiërarchie van fotografische genres te doorbreken en beelden in verschillende formaten en op verschillende manieren te presenteren – als uitvergroot behang, ingelijst of gewoon aan de muur – ontstaat een verrassende esthetiek. 'Op deze manier hoop ik mensen aan te moedigen om alledaagse scènes op een speelsere en bewuster manier te beleven.'
Lonneke van der Palen
Lonneke van der Palen studeerde in 2011 af aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Sindsdien combineert ze haar vrije werk met opdrachten. De afgelopen jaren is haar werk onder andere tentoongesteld in het Stedelijk Museum Schiedam, het Nederlands Fotomuseum en Unseen Amsterdam, en heeft ze gefotografeerd voor modehuizen als Maison Margiela, Chloé en Paco Rabanne. Van der Palen heeft ook bijgedragen aan diverse internationale tijdschriften, waaronder Le Monde d'Hermès, Numero en Wallpaper*. In juni verschijnt haar eerste publicatie, Lemons Gazing at Mount Etna, in samenwerking met designbureau Our Polite Society en uitgever Free Pony Press, die nu al veelbelovend is.