Marie-Jeanne van Hövell tot Westerflier, Hoogwoud, 2022
Museum JAN presenteert de tentoonstelling Marie-Jeanne van Hövell tot Westerflier - Schilderen met een lens. Deze tentoonstelling biedt een overzicht van het rijke en diverse fotografische oeuvre dat Marie-Jeanne van Hövell tot Westerflier (1953) de afgelopen 25 jaar heeft gecreëerd.
Van Hövell tot Westerflier is een meester in het vastleggen van de stilte en het gebruik van natuurlijk licht. Haar portretten en stillevens doen denken aan beroemde Nederlandse schilders zoals Johannes Vermeer en Clara Peeters, terwijl haar stadsgezichten herinneringen oproepen aan de fotografie van George Hendrik Breitner en Jacob Olie. 'Schilderen met een lens' is een techniek die zij als geen ander beheerst. Ze creëert unieke fotografische beelden die het heden in het verleden veranderen. Ter gelegenheid van haar 70e verjaardag wordt haar oeuvre, dat een unieke positie inneemt binnen de hedendaagse Nederlandse fotografie, voor het eerst in zijn geheel getoond.
Marie-Jeanne van Hövell tot Westerflier
Toen Van Hövell tot Westerflier in 1998 een analoge Hasselblad-camera leende, was de beginnende fotografe meteen overtuigd. Het formaat, de scherpte en de artistieke mogelijkheden die de camera vereist, hebben haar de afgelopen 25 jaar geïnspireerd om herkenbare scènes en mensen vast te leggen. Van Hövell werkt het liefst met natuurlijk licht en wacht daarom altijd op het juiste moment om haar onderwerp te vereeuwigen. Als een schilder niet tevreden is met een detail, kan hij dat altijd nog met een penseel aanpassen of corrigeren. De lens is echter meedogenloos: correcties zijn niet mogelijk, althans niet voor Van Hövell, voor wie photoshoppen uitgesloten is. Ze legt een realiteit vast die alleen zij kent en die zij kan visualiseren.
Stilte en ingetogenheid
De tentoonstelling in Museum JAN toont acht verschillende fotoseries, waarin stilte en ingetogenheid de rode draad vormen, zoals De Stille Stad en Contemplatie. De ingrediënten voor deze laatste serie zijn objecten uit haar eigen interieur – bloemen, fruit en soms een dood insect – wat resulteert in een fotoserie die bewondering voor de Nederlandse schilderkunst uit de 17e eeuw verraadt. Voor De Stille Stad arrangeerde ze de architectonische elementen van de gebouwen ook tot op zekere hoogte door de manier waarop ze haar standpunt koos en het beschikbare licht gebruikte. Haar serie Aan het Raam roept associaties op met het werk van de 17e-eeuwse schilder Johannes Vermeer. In haar portretfotografie en de serie De Witte Blouse slaagt ze erin de ziel van de geportretteerde vast te leggen.